De week van 24 tot 30 oktober was het appel voor de militaire klimploeg in de grootste klimzaal ter wereld voor het Europees Militair Kampioenschap. De "EICA" (Edinburgh International Climbing Arena) werd het strijdtoneel voor een naar Britse gewoonte perfect georganiseerde wedstrijd.

Samen met het Brits Nationaal Kampioenschap werd ook tussen de militaire ploegen van nog zes andere landen strijd geleverd om de titel van Europees Kampioen. De deelnemende landen moesten zich meten in verschillende disciplines: Lead, Boulder en Speed (individueel en team). Genoeg ingrediënten dus voor twee goed gevulde wedstrijddagen.

Daar Schotland niet echt naast de deur ligt ging er natuurlijk het nodige reizen aan vooraf.

Zondag namiddag omstreeks 13.30 Hr werd er vanuit Marches-Les-Dames koers gezet richting Zeebrugge. MCG overhandigde ons daar keurig op tijd de tickets voor de ferry en rond een uur of zeven die avond verlieten we de haven richting Hull. Na een avond genieten van een rijkelijk buffet en een leuk optreden van de band in de bar zochten we de rust van de kajuit om de volgende dag uitgerust onze reis verder te zetten naar Edinburgh. We hadden nog zo'n 425 km voor de boeg eer we in onze gastkazerne arriveerden. Gelukkig hadden we nog een rustdag om te bekomen van de vermoeiende reis. Om deze dag cultureel verantwoord op te vullen werden we getrakteerd op een bezoek aan het kasteel van Edinburgh, de royal mile en Princess street. Al zeer snel werd duidelijk dat Schotland over een zeer rijke en boeiende geschiedenis beschikte. Meer dan genoeg om er een leuke, leerrijke dag van te maken. Maar dit alles was slechts de aanloop naar het hoogtepunt van deze week, "KLIMMEN".

Na een vroeg Engels ontbijt die woensdag gingen we eindelijk kennismaken met iets wat we alleen nog maar van het internet en de verhalen van onze Engelse collega’s kenden, "EICA"! Na een minuut of tien met open mond naar de klimzaal te staren waren we het er allemaal over eens, dit is het meest indrukwekkende wat we ooit gezien hebben! Maar hoezeer we ook onder de indruk waren van de gigantische structuur, het klimmen moesten we uiteindelijk nog altijd zelf doen.

Het doel van de eerste dag stond dan ook volledig in het teken van het behalen van de halve finale en het oplossen van 15 sublieme boulders. Na het opwarmen in een paar van de gemakkelijkere boulders kon het taktische spel van de kwalificatieroutes beginnen. Al snel bleek dat de Britten het ons zeker niet gemakkelijk gingen maken. Geen enkele route kreeg je zomaar cadeau en het venijn zat hem dan meestal nog in de staart!

Marc Vanlommel wist als eerste de 7b te toppen, een perfecte start die de rest van de ploeg goede moed gaf. Jammer genoeg ging het voor de rest niet zo vlot. Zowel de 7a als de 6c moesten nog geklommen worden om kans te maken op de volgende ronde. Het was dan ook bang afwachten op het klassement daar enkel de eerste 25 naar de halve finale doorstoten... Mark, Raphael en Billy wisten we door te stoten naar de halve finale...

Al om 07.30 Hr die volgende ochtend moesten de deelnemers voor de halve finale in de isolatieruimte zitten. Treuzelen was er niet bij, want als vijfde was het al de beurt aan Billy om het beste van zichzelf te geven. Opwarmen was dus de boodschap. Al vanaf de start van de route bleek dat ons vermoeden tijdens het lezen juist was: "deze route was gewoon loeihard!" Er was geen enkele simpele pas te bespeuren in deze route en het zou dan ook knokken worden voor elk greepje. Een stevige blokpas in het eerste dakje strooide voor velen al roet in het eten.

Voor de Belgen was het nu focussen op het speed klimmen, hier maakten we nog veel kans om in de prijzen te vallen. Met slechts honderdsten van seconden verschil wist het team "Raph, Marc en Billy" een mooie derde plaats in de wacht te slepen!

De hoogste tijd om de prijzen te verdelen. Zoals al eerder vermeld behaalde het team "Raph, Marc en Billy" een derde plaats voor het speedklimmen in team. Het werd echter nog mooier toen Marc en Billy respectievelijk Brons en Zilver behaalden in het klassement "Lead Veteranen". Om in schoonheid te eindigen was er nog het traditionele slotfeestje waar weer stevig verbroederd werd met de andere naties die we zo stilletjes aan goed beginnen te kennen...

Vrijdagmorgen zetten we dan terug koers richting België...

Maandag 26 oktober vertrokken we met de Belgische Militaire ploeg naar deze Internationale Klimwedstrijd te Griefensee (Zurich).

De ploeg bestond uit volgende klimmers: Johny Vaes, Bart Reynders, Huub Ilands, Danny Verbinnen, Raphael Aerts, Marc Vanlommel en Thierry Verveckken. Frank (Billy) Leyssen kon spijtig genoeg niet mee daar hij zich vorig weekend heeft gekwetst tijdens de boulderwedstrijd te Bleau.

De deelnemende landen moesten zich meten in drie verschillende disciplines: Lead, Boulder en Speed. Tijdens de kwalificaties (lead) dienden er zes routes geklommen. Van 5B tot 7B. Raphael was de enige klimmer die de halve finale haalde, want enkel de eerste 30 stootten door. Eindresultaat: Raphael (17), Danny (31), Huub (35), Johny (43), Bart (53), Mark en Thierry (54).

De rest van de dag lieten we ons gaan op de boulders. Het waren zeer mooie en harde boulders. Beste Belg was Thierry (16)

De tweede dag begon voor Raphael met de halve finale en de overige zes klimmers konden zich volledig wijden aan het speedklimmen. En met wat voor een resultaat ! Onze twee teams behaalden in het speedklimmen de 1ste en 2de plaats.

Kortom, het was een buitengewone wedstrijd !

Zie foto's.

De derde editie van Klimolympiade was opnieuw een geslaagde wedstrijd. In totaal moesten er 17 boulders en 3 routes geklommen worden. Van 4+ tot 7B...

Belgische en Nederlandse militairen streden in de voormiddag om de meeste boulders uit te klimmen. Thierry Verveckken topte de meeste boulders gevolgd door Mark Tilburg en Frank (Billy) Leyssens.

In de namiddag moesten de klimmers een keuze maken welke drie routes ze gingen klimmen. Telkens weer fijn om ze bezig te zien... Het werd een strijd tussen Frank (Billy) en Thierry. Frank klom een fantastische finale route en scoorde zo een hoop punten. Thierry had het wat moeilijker in deze route , maar hij is een "master" met veel ervaring... Met zijn laatste kracht sprong hij omhoog waardoor hij juist genoeg punten kon sprokkelen om zo de eindzege binnen te halen. De eerste Nederlander werd Mossink Ties op de 18de plaats.

De boulders en routes werden gebouwd door collega-klimmers die wisten waarmee ze bezig waren. Hartelijk dank hiervoor!!!

Igor warmde zich op... trok een eerste poging in "La Barre Fixe" (7B+), maar kwam niet van de grond....

Bart stuurde Igor als tussendoortje in "La Traversée de la Barre Fixe" (7A) en klom deze a vue. Igor probeerde "La Barre Fixe" (7B+) nog eens en voordat hij het wist stond hij op de blok.

Na amper 20 minuten reden ze door naar Manoury waar Igor en Bart "L'Oeil de Boîte dans l'Epaule" (7A) klommen. Die dag klommen ze alle drie ook "Cuicuishovsky" (7A).

Ze waren tevreden met hun eerste dag: 3 7A's en een 7B+ voor Igor, 3 7A's voor Bart en 2 7A's voor Rens."

De tweede dag trokken ze naar Franchard Isatis, de eerste boulder die je tegen komt is "Sur-Prises" (7C), een klassieker... Igor heeft er zo'n 20-25 pogingen in getrokken, maar helaas...

De eerste boulder van de dag "Vin Rouge" (7A) was voor Igor, welke hij eigenlijk zonder veel problemen wist binnen te tikken. Verder opwarmen in wat makkelijke boulders en dan projecten gezocht, al brachten ze geen enkel project tot een goed einde vanwege de slechte condities.

Op het einde van de dag topte Igor nog "Surplomb gauche" (7A), een uitklim op een plate bol en Rens trok nog een 6C(+)...

Tevreden en veilig keerden ze terug naar Lummen. Met veel dank aan Bart van Rens en Igor.

De eerste editie van de klimolympiade met een mix van boulders en routes zit erop. Menigeen zal nog enkele dagen hebben kunnen nagenieten van dit evenement. Rode vingertoppen en stramme spieren waren dan ook het resultaat.

Volgens het programma konden de deelnemers in de voormiddag 16 boulders afwerken met een niveau van 4+ tot 7A. Ze kregen de mogelijkheid om in de boulders te werken en hadden uiteindelijk drie offici�le pogingen per boulder. Door de variatie aan boulders kwam iedereen aan zijn trekken. Er waren zowel technische boulders, als boulders voor krachtpatsers. Het mag gezegd worden, de sfeer was excellent! De deelnemers gaven elkaar zelfs raad voor het toppen van de boulders.

Na een korte middagpauze en een hapje zijn we om 13.00 Hr van start gegaan met het 2de gedeelte van de opdracht, zijnde de routes.

De routes hadden een niveau van 4+ tot 7A. Ook hier was het niet zomaar klimmen: de deelnemers mochten immers 3 routes naar keuze klimmen. De enige vereiste om punten te behalen, was dat hun 1ste route moest getopt worden. Deze regel was nieuw voor de meeste onder de klimmers. Gevolg: ze hebben zitten nadenken en tellen, en dan een keuze gemaakt.

De boulders en routes werden gebouwd door collega-klimmers die wisten waarmee ze bezig waren. (Claudy, Billy, Mark, Michel, Bram en Lode). Hartelijk dank hiervoor!!!

Zie foto's en de volledige uitslag .